Roosteren vraagt om beweging

In een keuken blijft de pan op het fornuis staan. Bij open vuur beweeg je juist voortdurend: dichterbij voor kleur, verder weg voor garing, omhoog als het te hard gaat en naar de zijkant bij flare-ups. Dat is geen onzekerheid, dat is techniek.

Gebruik een rooster dat je kunt verstellen of werk met spiesen die je hoger en lager kunt houden. Bij eten op stokjes is het verleidelijk om ze in de vlam te hangen, maar beter is langzaam draaien naast of boven de kolen. Zo gaart de binnenkant mee.

Voor vlees geldt: kleur is niet hetzelfde als gaar. Een kipspies kan buiten prachtig bruin zijn en binnen nog rauw. Gebruik kleine stukken, laat ze gelijkmatig op temperatuur komen en controleer met een thermometer als voedselveiligheid telt.

Roosteren werkt het beste als je een ritme vindt. Leg iets op de hete kant voor kleur, schuif het naar de warmere zijkant om door te garen en laat het daarna even rusten. Dat rusten geldt niet alleen voor vlees. Ook brood, halloumi en groente worden beter als je ze kort laat kalmeren voordat iedereen erop duikt.

Bij spiesen is de stok of pen belangrijker dan mensen denken. Een platte metalen spies houdt eten beter vast dan een ronde. Gebruik je houten stokken, week ze vooraf of houd ze uit de felste hitte. Bij bushcraftstokken kies je schoon, niet-giftig hout en schil je het deel dat met eten in contact komt.